MUTLU KASABASI

Yenmeyen Baliklarin Efsanesi

Mutlu Kasaba sinin Ilica çayinin kaynagi olan Balikli Pinar ile ilgili olarak Mutlu Kasabalilarinin anlattigi bir hikaye vardir.

Mutlu’nun eski camiinin yanindaki tekkede, bir ermis kari koca ile iki oglu yatmakta imisler. Söylendigine göre be yatir kari kocalar ulu eren kisilermis.

Kadin bir gün tandirda ekmek yapmaktayken bileðini sikan, bakir bileziklerini, “Egil kavak egil” diyerek egilen kavagin dalina takmis. Aksam bunu kocasina anlatinca da kocasi cebinden, ziplayip duran canli bir balik çikarmis ve demis ki, “ Bu balik ben ögleyin Ummanda batan gemiyi kurtarirken cebime girmis. Demek, Yaradan bu altin renkli baligin köyümde yasayip çogalmasini istiyor.”

Sonra da bu baligi götürüp simdi ki balikli pinara atmis. Ertesi günü bir de bakmislar ki Ilica Çayinin koca pinar. yüzlerce balikla dolmus.

iste simdi Mutlu’nun piril piril çakillarla örtülü Balikli Pinari’nin altin renkli baliklara o baliklarmis.

Bu baliklar, o yüzden ugurlu sayilir ki; kim bu baliklari avlar ve yerse kötürüm (özürlü) olur.

Nitekim birisinin bu baliklari avlayip yedigi ve ardindan sakat kaldigi söylenir. O nedenle balikli Pinarin altin renkli baliklarini Mutlulu Kasaba lilar yemezler ve avlamazlar, öldürmezler.

Bu inanistandir ki, kasaba halkinin yillardir hiç el sürmedikleri bu baliklar, o güzel pinari süsleyip dururlar.